Gebruikers

Recentste forumberichten van Jan Van Overal

in: Algemene Vlaamse woorden (Vlaamse woordeschat)

4 augustus 2010, 21:28 Jan Van Overal

<<Bij de jonger generaties hoor ik dieje klank inderdaad ni dikwijls onderscheiden, maar bij d'ouders wel... Waarschijnlijk is 'em beter bewaard in West-Vlaanderen en Brabant omda die hun uitspraak ervan minder opvallend (ooë resp. oeë) is dan d'Oost-Vlaamse (uuë). (Ik blijf er trouwens bij da 'k vaker eê (ieë/eeë) hoor dan oô, diederik :P). Vinde gij dus da 't te ver ga da we d'onderscheiding toelaten maar ni verplicht maken (zo staget namelijk beschreven op die pagina)?>> 't Is inderdaad zo dat de "eê" klank beter bewaard is gebleven, waarschijnlijk omdat die meer verspreid was. Ik vind het zeker niet te ver gaan, maar ge moet oppassen dat ge een standaardtaal maakt, en toch weer geen regiolecten kweekt. In sommige streken (waar die klank meer behouden is) zullen ze misschien in die toelating een vrijgeleide zien voor die klank zwaarder te gebruiken. Verder ebbek nog een paar opmerkingen me betrekking tot enkele dingen die ge schreef: <<'em>>: typisch Brabants, en ik kan mij hier als niet-Brabander ongelooflijk in irriteren dat men dat zelfs bij ondertitels gebruikt. Samen met het woord "-ie". Het komt voor mij compleet onnatuurlijk over en komt voor mij ni echt in aanmerking voor standaardtaal. <<zo staget>>: Antwerps/Waaslands (voor zover ik weet). De bindklinker -g komt weinig voor. Elders gebruikt men -d of -j (Gents: Zuu stoajet/stoadet; Oost-Vlaams: Zuuë stoadet/stoat('t) ) <<Schoon! Dan moogde mij tijdens 't schooljaar Gents komen leren klappen ;)>> Mee vrie veel plezier!

in: Lidwoorden in het Vlaams (Vlaamse spelling en grammatica)

4 augustus 2010, 21:21 Jan Van Overal

't Was zeker mijn bedoeling ni om te zeggen dat er dialecten of regiolecten zijn die meer of minder verloederen. 't Is inderdaad zo dat als het eindigt op -e in dialecten dat het vaak vrouwelijk is. Gom is voor zover ik weet, bij ons, mannelijk. "Ne gom" <<lijst' oorspronkelijk vrouwelijk, mannelijk geworden in O-Vl(?) + Brabant>> Dit is zeker niet juist. Ook hier hangt het af van plaats tot plaats en onder Brabantse invloed is het zo dat in delen van Oost-Vlaanderen vaak twee vormen naast mekaar bestaan: - Ne lijst - Een lijste. Nu, wat dat van "onze pa" enzo betreft kan ik al zeggen dat in Gent (en ik kunnet wete, kben ne Stroppendroager van gebuurte) men vaker zal zeggen "ons pà". We mogen ook niet vergeten dat Gents een taaleiland is met sterke Brabantse (Brusselse) invloeden. De meeste regiolecten van Oost-Vlaanderen kennen dit helemaal niet.

in: Verkleinwoorden en superlatieven in zelfstandig gebruik (Vlaamse spelling en grammatica)

4 augustus 2010, 21:12 Jan Van Overal

Hetzelfde kan dan gezegd worden van zaken zoals: - "e" voor "een" (dat helemaal niet wijdverspreid is) - " 'em" voor "hij" (dat enkel Brabants is). Ik denk trouwens dat je enkele zaken verward. Wat dialectisch overkomt is: - Dikk'n - Word'n - Gev'n Het is helemaal niet dialectisch om te zeggen "worden", "geven". Hetzelfde kan gezegd worden voor: - Nen dikken bakker - Ne kleinen dronkaard In dit geval komt het helemaal niet dialectisch over. Niet alleen omdat het meer verspreid is, maar omdat er van het "inslikken" van klinkers (wat men de glottislag noemt, geloof ik) geen sprake is. Hetzelfde kan opgaan voor het zelfstandig gebruik van de adjectieven. Gij vergelijkt met West-Vlamingen. Dat is juist het volk bij uitstek dat daar gebruik van maakt. Het is trouwens ulder/ulle/jullie (?) systeem dat ik wil gebruiken. Schrijf de -n, maar laat de keuze van uitspraak aan de gebruiker over. Just gelijk de eind -n van werkwoorden.

in: Verkleinwoorden en superlatieven in zelfstandig gebruik (Vlaamse spelling en grammatica)

30 juli 2010, 12:29 Jan Van Overal

In vele plattelandsdialecten van Oost-Vlaanderen en West-Vlaanderen kan gezegd worden dat er voor adjectieven die als substantief gebruikt worden, in welke vorm dan ook een -n toegevoegd wordt: - nen dikken - den diksten - een manneken - ... Misschien is het ook het overwegen waard om zoiets schriftelijk op te nemen en aan de spreker de uitspraak ervan over te laten. Een beetje zoals "een" en "e". Ik zou voor de leesbaarheid de "een" schrijven, maar de spreker kan natuurlijk "e" zeggen en dat zou dan als correct aanschouwd kunnen worden. In dezelfsten adem kan gezegd worden dat zo ook de eind -n van werkwoorden geschreven wordt, maar door vele Brabanders niet uitgesproken wordt. Ook dit is vrije keuze. Ik stel voor dat systeem dus gewoon verder te zetten. Dixi.

in: Lidwoorden in het Vlaams (Vlaamse spelling en grammatica)

30 juli 2010, 12:26 Jan Van Overal

Ook me betrekking tot 't lidwoord voor ne naam: De Jan, den Bert, ... maar ook: "ons moeder, onze pa, ..." Da zijn zaken die enkel en alleen Brabants zijn. Ze lijken mij dus nie geschikt om direct uit te roepen tot Algemeen Vlaams...