# da, wa, meh, ni, goe
| 2 maart 2011, 22:02
|
| Ik vind de spelling van "meh" ook heel raar. Spreekt iemand die h uit? Als ik mocht kiezen, zou ik voor "mee" gaan, ook al omdat de vorm dan behouden kan blijven as et omgedraaid word: "ik rij mee den auto" - "ik rij daarmee" Ge kund dan wel as argument aanvoere da ge ni echt een ee-klank hoort, ma aangezien da woord zo goed as altijd onbeklemtoond is, gade da volges mij automatisch as "mè" uitspreke. En bovendien: Bij "êne meh en êne zonder" spreke welle dad ook als "mee" uit. Op bladzijde 2 sta: daddet -> dat et dagget -> da het en da tweede zou in et Brabants voorkome. Ik zen van Brabant (Aarschot) en ik zou da tweede nooit zegge. Da klinkt as "da ge het" (dus "dat je het") wad uwe zin heel verwarrend ga make. Waar da we die tusse-g wel gebruike, is bvb bij ga-g-et? (gaat het?), doe-g-et zeer?, sta-g-et erop?, ... Dus misschien zit 't verschil in et feit of et om vrije of gedekte klinkers ga. 't Is maar een idee, ma misschien ligt et gewoon aan waar da de klanke in de mond gevormd worde: een vrije a word door een g gevolgd, dus allebei achteraan, en een gedekte a door een d, allebei vooraan. Hoewel da voor de oe-klank dan weer ni klopt ... ps: Ik probeer ulle hier ni tege te werken of ulle stellinge te ontkrachten of zo he. Ik dacht gewoon: Hoe meer input, hoe beter :-) |
| 3 maart 2011, 10:01
|
| Ha klinker, ik schrijf zelf meestal 'mè' (iêne mè en iêne zonder) om de korte klinker weer te geven maar k moe ttoegeven dat die ongewone è typen, mij toch altijd langer duurt dus uit gemakzucht schrijf ek toch soms 'meh' in de Krommenaasspelling omda de e en de h beter in mijn typ-vingers zitten als de è. Uw opmerking over da-g-et klopt wel, in dees woord is de tussen-g veel minder frequent als bij ga-get en doe-g-et. Da 't of eventueel dad et zullen inderdaad wel meer gebruikt worden. PS zeggen ze in Aarschot ni eerder gui-g-et en stui-g-et? ;) |
| 3 maart 2011, 11:05
|
| De è is inderdaad lastig, daarmee dad ik "mee" verkies. En ik denk dat die schrijfwijze er bij de meeste mensen ook beter gaad ingaan as "meh". Da laatste betekent voor mij trouwens (onder invloed van 't Engels waarschijnlijk) zo'n woordje dat schouderophalen vervangt. Maar dat is helemaal subjectief natuurlijk. In Aarschot is de a-klank inderdaad nogal zwaar. Het is een gedekte a die al eerder richting gedekte o gaat. Ons officieel stadsboekske heet bv "den Osschotteneir" om u maar een idee te geven. De vrije o word dan weer dikwijls een ui: school word bijna als "schuil" uitgesproken. Mijn grootouders spreken zo nog, maar mijn generatie nimeer. Ik denk trouwens da we bij ga-g-et of doe-g-et ook eerder van dialect moeten spreken, want ik dacht dad ik hier ergens gelezen had, dat da iets typisch voor Brabant is? Volgens mij gaat de huidige Brabantse generatie daar absoluut geen probleem mee hebben als die variant wegvalt. Velen zeggen toch al "gaad et" en "doed et". En aangezien de bedoeling toch is om een standaard op te stellen, zou ik dees weglaten eigenlijk. |
| 3 maart 2011, 12:56
|
Klinker (3 maart 2011, 11:05)
Ik denk trouwens da we bij ga-g-et of doe-g-et ook eerder van dialect moeten spreken, want ik dacht dad ik hier ergens gelezen had, dat da iets typisch voor Brabant is? Volgens mij gaat de huidige Brabantse generatie daar absoluut geen probleem mee hebben als die variant wegvalt. Velen zeggen toch al "gaad et" en "doed et". En aangezien de bedoeling toch is om een standaard op te stellen, zou ik dees weglaten eigenlijk.
de moeilijke taak om de schrijfwijze leesbaar, logisch en schrijfbaar te maken pleit ook tegen het gebruik van dieje variant :) |
| 5 maart 2011, 12:13
|
| Ik vind meh ook ni schoon ogen, maar mee is een heel ander woord, korte/lange klank, dad onderscheid kunde ni zomaar negeren in de spelling. Ik zou altijd een lange e lezen als er mee sta. De spelling -eh is trouwens geen uitvinding van mij, in 't Nederlands word ook een eind-h geschreven om ne korten eindklinker aan te duiden, bvb in d'uitroepen "ah", "bah", "heh", "huh", "goh". Natuurlijk zouden we heel dees probleem ni hebben als we ni meh' diê stommen open lettergreepregel zaten. da-g-et komd in alle dialecten heel zelden voor denk ik, ook in 't Antwerps zegde 99,99% van den tijd da 't. doe-g-et etc lijkt me daarentegen heel courant en algemeen, en 'k vind da schoon ook. voor een standaard schrijftaal late 't idd misschin beter weg, maar ons eerste doel is spreektaal beschrijven :) |
| 6 maart 2011, 20:10
|
| Ik stel dees vraag maar efkes hier, aangezien gij (de Klinker) van Aarschot zijd en de Stijfvreter ook van VL Bra? (iirc) In de provincie VL Bra, zijn der daar nog dialectresistente streken (zoja welke delen) of is het overal zowat uitgestorven bij mensen onder de 30? K bedoel ni perse hardcore oud dialect gelijk uw grootmoeder, maar toch een taalgebruik dat meer naar dialect neigt dialect als verkavelingsvlaams. (dus bijv. nog verschil tussen iê en ee, oê/uê en oo, nog umlaut van oe in werkwoorden gelijk zuke/zeuke ipv zoeken, vule/veule ipv voelen; 'k geef dees voorbeeldjes maar omdat in prov. Antwerpen in de oostelijke 50% van de provincie (de Kempen dus) jongeren nog redelijk dialect spreken in mijn ervaring, en die kenmerken nog vrij consequent toepassen en die duidelijk onderscheiden van het Verkavelingsvlaams; terwijl die dialectkenmerken in het ont-dialekte westelijk half (Antwerpen-Lier-Mechelen) bij de jongeren just wel totaal verdwenen zijn) |
| 8 maart 2011, 12:53
|
Doederik (6 maart 2011, 20:10)
de Stijfvreter ook van VL Bra? (iirc)
dieë komd uit de Limburg meen ek mij te herinneren :d |
| 8 maart 2011, 13:44
|
| De Stijfvreter woont in Vlaams-Brabant (Leuven), maar komt oorspronkelijk inderdaad uit Limburg: een heel dialectische regio nog wel (Maasland), maar aan de andere kant is ie niet in het dialect opgevoed. Om op de vraag van Doederik te antwoorden: in Vlaams-Brabant zijn de dialecten op sterven na dood, vooral in de verstedelijkende regio (met veel inwijkelingen uit de andere provincies; dat hangt natuurlijk met die verstedelijking samen) tussen Mechelen, Leuven en Aarschot. |
| 8 maart 2011, 19:03
|
| Wa vind den heer Stijffreter (vervlomst!) trouwens van de kwestie "Limburg" of "de Limburg"? |
| 8 maart 2011, 20:00
|
Grytolle (8 maart 2011, 19:03)
Wa vind den heer Stijffreter (vervlomst!) trouwens van de kwestie "Limburg" of "de Limburg"?
Dat het een uiterst treffend voorbeeld is van de Brabantse expansie! |
| 8 maart 2011, 20:22
|
| hoezo? :D |
| 8 maart 2011, 20:24
|
| Zeggen ze in de Limburg echt niet 'de Limburg"? Verbaast mij :) wel 'de Vlaanders', 'ergens in "de Walen"', 'de Kongo' of anderen? |
| 8 maart 2011, 22:37
|
| Het viel mij op dad op den Aalsterse carnaval alle plakaten (da 'k op tv gezien heb toch) in 't dialect geschreven waren, en da's eigenlijk toch ook Brabants. |
| 8 maart 2011, 23:03
|
| carnaval verschil SN (o.) AV (m.)? |
| 9 maart 2011, 10:10
|
Krommenaas (8 maart 2011, 22:37)
Het viel mij op dad op den Aalsterse carnaval alle plakaten (da 'k op tv gezien heb toch) in 't dialect geschreven waren, en da's eigenlijk toch ook Brabants.
Mor 't zen idd grensgevalle. |
| 9 maart 2011, 11:11
|
Doederik (8 maart 2011, 20:24)
Zeggen ze in de Limburg echt niet 'de Limburg"? Verbaast mij :) wel 'de Vlaanders', 'ergens in "de Walen"', 'de Kongo' of anderen?
Limburgers kunnen dat wel zeggen, maar als ze't zeggen, dan hebben ze't overgenomen van de Brabanders. In de dialecten zitten die lidwoorden namelijk niet, zelfs niet in de westelijke zoals dat van Sint-Truiden. |
| 9 maart 2011, 11:15
|
| Aha, vandaar http://www.facebook.com/pages/Ik-woon-in-Limburg-niet-in-DE-Limburg/333380141608 |
| 9 maart 2011, 13:17
|
| da lijkt mij echt merkwaardig... in zowel het Nederlands als het Duits worden lidwoordenijk namel gebruikt om streken aan te duiden: de Provence, de Weluwe, de Oekraïne (naar mate we 't nimeer als een deel van rusland beschouwd val et lidwoord weg) |
| 9 maart 2011, 16:22
|
Doederik (9 maart 2011, 11:15)
|