In nen ouwen Humo (van 19 april 2011) las ik een lang interview met twee grafittispuiters. Bijzonder is dat den interviewer (Kristoff Tilkin) regelmatig stukskes van d'antwoorden van zijn twee onderwerpen weergeeft gelijk zij ze zeiden:

• Kweenie. Omdat treinen schoon zijn, denk ik.
• Dat kunde niet menen
• Keitof, mannekes, doe zo voort
• Wette, ...
• Nadat ik er stillekes was uitgekropen
• Ik raak dat spel aan en er gaat een alarm af
• Mijn oor.
• 't Is een spelleke
• Allez, vind je dat nu zelf mooi?
• Ik dacht: "Wat is dees?"
• Ik had zjust een actie in de metro in Brussel gedaan
• die madam haar voordeur
• of we vandalen of kunstenaars zijn, of iet daartussenin
• Al de rest is zever
• we mogen ook al eens iet onnozel doen
• zonder diploma kunde alleen van die mongolenjobs krijgen
• man, dat is zo mottig
• Wa hadde gedacht
• Amai, ik moet dringend gaan graffen

De cursieven tekst is ook in den Humo cursief, om aan te geven da 't geen AN is. Engelse termen, die z'ook veel gebruiken, worden precies hetzelfde weergegeven.

Eerst en vooral lof aan de journalist om het taalgebruik van zijn onderwerpen tenminste voor een stuk authentiek weer te geven. Maar het stemt tot nadenken: hoe absurd is onze taalsituatie ni dat onze pers interviews afneemt in het Vlaams, van mensen die Vlaams spreken, maar dat ze die interviews dan vertaalt naar het Nederlands en ze in het Nederlands presenteert, om gelezen te worden door mensen die nochtans ook Vlaams spreken? En hoe absurd is het ni dat de stukken die ni vertaald worden op dezelfde manier weergegeven worden als vreemde talen?

Ik bedacht da' der recent nogal wa TV-programma's zijn meh' Vlaamse namen. Hier een lijsje, mankeer ek er nog?

• De jaren stillekes
• Goesting
• Komen eten (lijkt me ne Vlaamsen uitroep)
• Mag ik u kussen? ('k neem aan da' de "u" hier ni als AN-beleefdheidsvorm bedoeld is maar als voorwerpsvorm van "gij")
• Meneer doktoor

Van TV gesproken: 'k was vanmorgen meh m'n boeleke naar kinderprogramma's aan 't kijken en m'neigen aan 't doodergeren aan 't feit da' die op de Vlaamsen TV allemaal Hollands gesproken zijn - zelfs ni AN maar echt Hollands - maar in Kabouter Plop kon ik tot m'n tevredenheid toch wa' Vlaamse woordsjes horen, sevves bijvoorbeeld. Ge moet uit weinig hoop putten wa' da betreft.

Op de 6e januari ben ik voor den eerste keer vader geworden. Ik kan vanaf nu dus van op d'eerste rij observeren hoe een Vlaams kind heden ten dage zijn moedertaal verwerft.

Hoewel mijne kleine nog maar een boeleke van goe zes weken is heb ik al bij verschillende personen - o.a. twee kraamvrouwen, een dokteres en een tante - opgemerkt da ze der jij tegen zeggen, hoewel ze da woord nooit ofte nimmer tegen mij of tegen andere volwassenen zouden gebruiken. Ik zien de taalindoctrinatie van de Vlamingen, die hen dicteert da ze tegen kinderen Hollands/AN moeten spreken, zich dus voor mijn ogen manifesteren.

Als ouder hebde vier mogelijkheden:

1. meh uw kind spreken gelijk ge tegen d'ander mensen in uw directe omgeving spreekt. Voor de meeste Vlamingen betekend da verwaterd dialect spreken.
2. tegen uw kind bewust Hollands/AN proberen spreken.
3. tegen uw kind bewust algemeen Vlaams proberen spreken.
4. tegen uw kind bewust zuivere streektaal spreken.

Heel veel mensen proberen, onder invloed van de decennialange hetze tegen Vlaams taalgebruik, Hollands/AN tegen hun kinderen te spreken maar kunnen helemaal ni consistent AN spreken. Ze spreken dan eigenlijk ne verbasterde vorm van hun dialect waarin de klanken vervangen zijn door AN-klanken en d'opvallende dialectwoorden weggelaten worden. Het is juist op die manier dad et verkavelingsvlaams is ontstaan. De perceptie van het AN is ondertussen zodanig verzwakt da veel mensen 90% algemeen Vlaams tegen hun kinderen spreken en denken da da AN is.

Helaas slagen deze mensen der wel regelmatig in ne jij, ne jou of een verkleinwoord op -je in hun zinnen te gooien en contamineren ze zo toch het taalgebruik van het kind. De grote ironie is echter da ze, door tegen ander volwassenen gewoon algemeen Vlaams of streektaal te spreken, meh' deze Hollandse woorden een taaltsje vormen dad eigenlijk alleen maar kindertaal is. Aangezien kinderen vanaf nen bepaalde leeftijd alles wa kinderlijk is afwerpen ziede dad oudere kinderen veel minder jij en jou zeggen dan peuters en kleuters.

Ik wil mijne kleine ni dwingen op een bepaalde manier te spreken, en ik zal ook ni toelaten dad anderen da wel proberen doen. Als mensen er tegen beginnen jij-jouwen terwijl ze normaal zo ni spreken gaan ek me daar dus tegen verzetten. Zelf gaan ek proberen zo consistent mogelijk mijn streektaal - Antwerps - tegen hem te spreken, en andere mensen aanmoedigen hetzelfde te doen met hun streektaal - van mijn schoonfamilie zal 'em zo regelmatig Dendermonds en Kruishoutems opvangen. Van zijn moeder zal 'em typisch verkavelingsvlaams (AV meh een paar Hollandse elementen) horen, en op 't school zal 'em onvermijdelijk Hollands ingelepeld krijgen. Benieuwd hoe zijn eigen taalgebruik zal evolueren!

Deze site is nog altijd in vollen opbouw, en vandaag is er weer nen bouwsteen bijgezet met deze blogsectie. Voor de moment is hier nog weinig te zien, maar op termijn komen hier meerdere mensen hun licht laten schijnen over de Vlaamse taal. Zowel voor- als tegenstanders mogen hunne zeg doen; alleen d'inhoudelijke kwaliteit teld en den inhoud van de blogs is zowiezo volledig onafhankelijk van de rest van de site.