Bron: Wikipedia: Geschiedenis van de Nederlandse spelling

Spelling-Marchant (1934, Nederland)

(...)

de 'th' (met niet uitgesproken h) bleef soms (thans, theater, thee, katholiek) en verdween soms (atleet, auteur, retoriek, panter).

Hoe dom was da nu? Elke keer als 'kik een woord moet schrijven waarvan da 'k weet da 't in 't Engels een /th/ heefd moet ek gaan opzoeken dewelke de willekeurige schrijfwijze van het Nederlands is. Compleet idioot. Z'hadden toen al moeten beseffen da dad ongelofelijk onhandig ging zijn. Of zijn ekik misschien den enigen die 't Engels en 't Nederlands, talen die ik alle dagen gebruik, daardoor dooreen haal?

Neffenst de werkwoordspelling meh -t op z'n Duits en de volkomen willekeurige uitzonderingen op den tussen-n-regel vind ik dees een van de grootste vergissingen uit de spellinggeschiedenis.