1.8 Willem Vermandere - Ik mis u zo
Ik mis u zo langs d'eentonige wegen
van dit koud en killige regenland
en 't nachtelijk ure sta mij zo tegen
'k voel mij zo verre van u gestrand
ondanks den drank en 't zoete gezelschap
ondanks 't gezang ondanks de muziek
ondanks de zo verrukkelijke vriendschap
ben ik bedroefd en melancholiek
Ik mis u zo, ik mis u zo
ik mis u zo, ik mis u zo
Ik mis u zo langs d'eindeloze lijnen
van asfalt en staal en ijskoud licht
op borden die langs de boorden verschijnen
zoek ik uw name, zoek ik uw gezicht
ik dachte da 'k vaag uw stemme kost horen
ik voelde schier uw zachten hand
maar in 't geronk ga weer alles verloren
blikken beest schreeuwd moord en brand
Ik mis u zo, ik mis u zo
ik mis u zo, ik mis u zo
Ik mis u zo langs parken en dreven
de zoete maand meie is stroef zonder u
waarom ben ik zo ver van u weggedreven
nog nooit was ik zo allene gelijk nu
ik smeekte 'k vloekte, 'k he zelfs al gebeden
winter na winter deur sneeuw en ijs
ik tsjool al eeuwen deur dorpen en steden
op zoek naar 't verloren paradijs
Ik mis u zo, ik mis u zo
ik mis u zo, ik mis u zo
Ik mis u zo langs stromen en rivieren
langs lange kanalen van dag en nacht
ik mis u vanavond om feest te vieren
'k he zelfs wa coupletsjes voor u bedacht
ik vond zelfs een handvol warme akkoorden
maar dat gaf nog geen vrolijk lied
ik zong veel te veel weemoedige woorden
omda 'k u zo misse en anders niet
Ik mis u zo, ik mis u zo
ik mis u zo, ik mis u zo

