De meest bijzondere uitgang in het Vlaamse taalgebruik is ongetwijfeld de uitgang -[d]. Deze wordt gebruikt in:

• de woorden da[d] en wa[d]
• bepaalde vormen van athematische werkwoorden

We overlopen hier de eigenschappen van deze uitgang, die zeer verschillende vormen aanneemt naargelang de aard van het volgende woord. We geven telkens twee voorbeelden, één met da[d] (dat) en één met doe[d] (doet). Voor meer voorbeelden verwijzen we naar de hoger gelinkte artikels.

• Wanneer het volgende woord met een medeklinker begint wordt de uitgang niet toegevoegd.
• da kan ni
• ge doe raar

• Wanneer de beginmedeklinker van het volgende woord een d, g, v, z of zj is dan wordt die stemloos uitgesproken, dus als [t], [ch], [f], [s] of [sj]. We geven deze verstemlozing weer door een weglatingsteken te noteren op de plaats van de uitgang.
• da' ga ni [da-CHaa ni]
• ge doe' zo raar [zë doe-Soo raar]

• Wanneer het volgende woord met een klinker begint wordt de uitgang toegevoegd en ook als [d] uitgesproken.
• dad is ni waar [daD-is ni waar]
• ge doed ons twijfelen [gë doeD-ons]

• Wanneer het volgende woord 'em (hem) of er is (en alléén dan) wordt de uitgang als [t] uitgesproken en schrijven we hem ook als -t.
• \ik vrees dat 'em dood is [daT-ëm]
• ge doet 'em daar geen plezier mee [gë doeT-ëm]

• Wanneer het volgende woord et is (het zonder begin-h) dan valt de uitgang weg en wordt in de plaats een verbindingsklank -g- tussengevoegd.
• ge doe-g-et goe! [zë doe-g-ët]

In welke mate de laatste eigenschap algemeen genoemd kan worden staat ter discussie; indien ze niet geldt gedraagt et zich gewoon zoals elk ander woord met een beginklinker.