brave menschen boeren en burgers

'k zing voor u mijn kouselied

't zijn verschrikkelijke dijngen

ik ben blut ik ben wreêd

luister goed, et kan u helpen

meschien brijngd et u profijt

da j' nie' vaard lik de Willem

j'is zijn deurste kouse kwijt

 

ol zij leven zat z'in zyn ?badee?

in zyn matrasse ingenaaid

niemand wist et en toch wierd ze

deur bandieten weggegraaid

niemand wist et en toch wierd ze

deur bandieten weggegraaid

 

ge wit een kouse is noòid allêne

we spreken altijd van een paar

lik tweê sokken, lik tweê schoenen

e rechter en e linker exemplaar

oòit zijn z'in mijn kinderjaren

nog deur grootmoeder gebreid

en ze gebruikte noòi nijks anders

dan excellente kwaliteit

 

't zijn tweê kousen ?????????

open boven en toe beneen

een soort ?kokers? van ?soijette?

van uw knien tot an uw tênen

een soort ?kokers? van ?soijette?

van uw knieën tot an uw tênen

 

'k zal et u nu moh verklappen

peis maar nie da 'k et verzin

ze bedekte nooit mijn ?kijten?

'k stak er nooit mijn voeten in

en 't bijzondere van d'historie

'k zeg et hier nu maar rechtuit

maar die kousen bleven groeien

jaar na jaar rekten ze uit

 

der is dus eên daarvan verdwenen

en 'k ben diep teleurgesteld

hij zat vol med obligaties

vol meh' goed en zilvergeld

hij zat vol med obligaties

vol meh' goed en zilvergeld

 

ben bestolen, ben geplunderd

ben gestroopt en afgeschermd

ol mijn rubbers, ol mijn dollars

gelik een kieken ben ik gepluimd

't is een regelrechte rampe

bittere tranen heè 'k geschreid

vo mijn hooggeachte kouse

mijn pensioen, mijn zekerheid

 

?'k zitte eên keêr in te beven?

ik word hier nog stapelzot

ik kan nie mir eten en nie mir slapen

g'heêl mijn toekomst is kapot

ik kan nie mir eten en nie mir slapen

g'heêl mijn toekomst is kapot

 

ach ja die arme tweêlingkouse

'k heè dor al uren op ?getomd?

z'hijng dor bloòt en vor et grepen

'k en heè ze nooi ni weggestopt

ja, ze hijng daar an de kapstok

argeloos en onbeheerd

en die schurken lieten z'angen

in 't g'heel nie' g'interesseerd

 

?om? die kouse zit vol rommel

een tuite en nen teddeybeer

kluchtsjes ook en zotte renkes

en liefdebrieven van weleer

kluchtsjes ok en zotte renkes

en liefdebrieven van weleer

 

?kluwes? vol herinneringen

een donker duister labyrint

?stonkes? potloòd en e gommetsje

zes portretsjes van ik als kind

berichtsjes meh moed en courage

postkaarten geplooid, gekruld

de beste groeten uit Schoerbakke

'k wacht op jou met ongeduld

 

ik mag zeggen deur dienen diefstal

zat ek lêlik in de put

mor nu heè 'kik dus noodgedwongen

die tweêde kouse leeggeschut

nu heè 'kik dus noodgedwongen

die tweêde kouse leeggeschut

 

g'heêl dienen berg geêstige spullen

ol de die van bucht en brol

bleken nu vo mijn eigen zelven

indlijk schoòn en w?aa?rdevol

't is een kouse om te koesteren

't is maar nu pas da 'k et zie

uit al die aregeloze prullen

ontspringd mijn fantasie

 

d'eêrste kouse was veel ballast

maar die tweêde is ne schat

vroeger ok een bild op mijn matrasse

moh nu slape 'k eindlijk plat