II. Spelling en uitspraak
III. Grammatica
IV. Teksten

4.1 Blanche en zijn pečrd

Gecreëerd door Grytolle. Laatst gewijzigd op 12 augustus 2011.

Tusschen Kortrijk en Lauwe

Blanche* en zijn pečrd

menschen, gah' gan kijken [mɛi]

want 't is 't kijken wečrd

e pečrd en e karre

ol wel honderd jaâr lank

doet dagelijks die zelfsten eigenste gank

 

o Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

je zegt, je zij' zot, wad is 't er an te zien

der zijn nu toch veel beter dijngen om te ryen

e karre, ochhęre, 't is 't klappen nie wečrd

en wa' vó speciaals is 't er nu an een pečrd

 

o Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

o, 'k voele g'heęl goed da j'me nie 'n verstaâd

't is nie de vitisse waâr da 't hem om gaâd

ok nie 't comfort van e sjyke slee ne?

maâr rijd eęrst e keę met die karre mee

 

o Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

en jij klapt dan meh Blanche en jij kijkt up da pečrd

en ol 't geęn da j'zied, een groň' gat en ne stečrt

en hij verteld van zijn grňte voyage

en meh pečrd en karre en g'heęl zijn menage

 

O, Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

en 't pečrd stapt voňrt oňk vol diepe gedachten

wa' da j'van zň'n beęste nog nie' zou' verwachten

die smčrige auto's, da stijnkt ongezond

en jij kruld junder neuze voe nen pečrdestront

 

o, Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

dohbij, wijder pečrden zijn azň geboren

en je wit g'heęl goed, der gaâ nyks van verloren

de musschen up strâte gan der nie' van doňd

den ęnen zijne stank is den anderen zijn broňd

 

o, Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

ja, zo is 't leven en azň is 't goed

en j' gaât 't nie' verbeteren, hoe hard da je ook wroet

vlieg nah de mâne en schiet 't ol kapot

'ke zeggen ekik mor dadde, wie is 't er hier de zot?

Blanche

 

o, Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

daa dokkerd die karre deur d'hobbelige strâte

van 's nuchtens tyelijk tət 's avonds lâte

dad is voh die tweę toch zoe simpel 't geluk

ze verstaan mekaâr meh ne sijmpele judjuk

 

oh, Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk mijn pečrd

 

menschen, ə j' passeerd tussen Kortrijk en Lauwe !!!

't komd up gin dag en 't stikt nie' zo nauwe

maâ j' moe' gan kijken, want 't is 't kijken wečrd

van 't schonste up de wčreld, 't is Blanche en zijn pečrd

van 't schonste up de wčreld, 't is Blanche en zijn pečrd

 

Blanche Blanche Blanche en zijn pečrd

djuk djuk judjuk, o

 

  • /bl~ɑ:s(ə)/