't was een kleên jongentsje an 't spelen up 't strand

't bouwd' een kasteêl meh schelptsjes en zand

en ik die passeerde, 'k bleve daa staân

en 'k liet g'heêl stille dat kindsje begaân

(en 'k liet g'heêl stille dat kindsje begaân)

daa groeide 't kasteêl, 't schoot recht omhoge

meh torens, e poòrte en e wijde boge

en overal vijvers en parken in 't rond

fonteinen en bronnetsjes spoten uit de grond

(fonteinen en bronnetsjes spoten uit de grond)

en ridders, die reden te peèrde deur 't bos

en waâr ze passeerden sprongen de blomtsjes uit 't mos

prinsessen en freules in zijde en kant

zongen en zwaaiden ne mij meh nunder hand

(ze zongen en ze zwaaiden ne mij meh nunder hand)

wel honderden mensen zâten in 't kasteêl

van rijstpap en taârte kreeg ieder zijn deêl

der was zelfs een minnestreel die liedsjes zong

bijnst da' de keuning danste en sprong

(bijnst da' de keuning danste en sprong)

'k sprong recht om te dansen moh 't was niemand meêr

hoe is dat nu meugelijk zo in êne keêr?

nog just in de verte liep ter over 't strand

e g'heêl kleên jongentsje meh e schuptsj' in zijn hand

(een kleên jongentsje meh e schuptsje in zijn hand)