In Zuid-Oostvlaandersch idioticon van Teirlinck (klank en vormleer), p. 146

-en vóór klinkers, (h), d, t en meestal vóór b

-e vóór andere medeklinkers

We kunnen vaststellen dat de verbuiging ook in het Oost-Vlaams dezelfde is voor de tussen-n als voor attributief verbogen woorden die op -en(e) uitgaan, al verschilt de regel als zodanig van de Antwerpse.

Teirlinck zegt helaas niets van hoe een -en(e) die geen tussenklank is wordt behandeld in een samenstelling, maar we kunnen aannemen dat die ook als -e of -en wordt uitgesproken naargelang de volgende klank, omdat het zo gaat met bijvoorbeeld zevene en negene in attributief gebruik.

Het is een opvallend gegeven dat de n soms wordt weggelaten uitgerekend vóór een volgende b. Dat is immers de situatie waar er, als we naar heel Vlaanderen kijken, verschillen bestaat in de algemene realisatie van de uitgang -e[n]: Op sommige plaatsen wordt hij altijd weggelaten vóór een b.

Mannelijk enkelvoud

boerenalaam

boerentoebak

boeregast

boerezeune

Vrouwelijk enkelvoud

boerenblomme ([m])

boerevoiture

boerekermesse

boeremorte

boerenèringe

boererôze

boereweunste

Onzijdig enkelvoud

boerenhof

boerendorp

boerenbroôd ([m]) of boerebroôd

boerejaar

boerelatijn

boereperd

boerespel

boerevarken

Meervoud

Geen voorbeeld gegeven maar er is geen reden om te twijfelen aan de regel die hij geeft. Vrouwelijk en meervoud hebben altijd dezelfde verbuiging in het Vlaams.