1.2.12 In 't park
In 't park was 't lik vroeger [ɛnt pɑrk, wast lɛk fru:ɣər]
te vele lachene mit domme dijng' [tə velə lah.əʔ~e mɛt domə diŋ:]
't was eigenlijk te koud voe te bluiven [twas, ɛ:hələk, tə kot fu tə bløvɱ]
niet da-n me weggijng' [ni:tamə, wæhiŋ:]
de nacht wa nog puber [də nɑht, wɑ nɔh. py:bər]
gezjeneerd voe zijn puisten [həʒɪne:ird, voe zim pYstən]
we zochten achter dienen êne zin [wə zɔh,tən ah.tər di:nən ie:ne zɛn]
moh we vonnen nie de justen [mɔ wə von: ni: de ʒystən]
lat oes nu toch eêrlijk zijn [lat ʊ:s ny tɔh ie:rlYk sin]
en vraag' mij nie waârom [ɱ vrɑ:h mi: ni: wɑ:rom]
oundanks mijn lerene veste [un'daŋks min le:r(ə)nə væstə]
bin 'k nog even joenk lik ton [bɛŋk nɔh e:ivən junk lɛk toˑn]
ondanks oes nieuwe zjisten [ondaŋks ʊ:s niˑwə ʒɛstən]
gaâd der toch nie' van kommen [hɑ:ət ər tɔh. ni: fɑn kom:]
heês zijn is schône [hies: ɪn ɛ skuo:nə]
o-j der zelve gin last van hid [ɑj dər zælvə hɛn lɑst fan ɛˑt]
en ge zegd, morgen ga 'k stoppen [~æ hə zæˑht, mɔrhn gɑ:k stɔpm]
en ik lache en gij blit [æn ɛk lɑh.ə ~æ hi: blɛ:t] bikke gerond
'k kanne zeggen da 't okee is [kanə zæ:hə dat oke:j ɛs] bikke gerond
'k kanne zeggen da 'k et versta [kanə zæ:hə da kət fərstɑ:]
moh daa zijn me w'r were vet mee [mɔ dɑ: zim?wɪ:r? we:irə væt me:i]
't was 't ênigste da m'haân [twɑs tie:nəhstə damɑ:ən]
lat oes nu toch eêrlijk zijn [lat ʊ:s ny tɔh ie:rlYk sin]
en vraag mij nie waârom [ɱ vrɑ:h mi: ni: wɑ:rom]
ondanks de goeie voôrneem's [ondaŋz də hujə vuo:rne:ims]
da 'k gemakt hih in 't nor hier kommen [dak xəmakt ɛ: ɛnt nɑr i:r koˑm:]
ondanks oes nieuwe zjesten [ondaŋks ʊ:s niˑwə ʒɛstən]
gaâd der toch nie' van kommen [hɑ:ət ər tɔh. ni: fɑn kom:]

