Om de uitspraak van woorden en zinnen te duiden zullen we op deze site een zeer eenvoudige fonetische spelling hanteren. Deze fonetische spelling berust op volgende principes:

• medeklinkers worden altijd genoteerd zoals ze uitgesproken worden:
• circus [sirkus]
• giraf [zjiraf]
• hond [hont]
• rugzak [ruchsak]

• de doffe e wordt als ë genoteerd om haar te onderscheiden van de heldere korte e:
• het [hët], hek [hek]
• bevel [bëvel]
• lekker [lekkër]

• lange klinkers worden altijd voluit gespeld, ook in open lettergrepen:
• bedelen [beedëlën] ↔ bedelen [bëdeelën]
• vader [vaadër]
• horloge [horloozjë]

• hoofdletters dienen enkel om de aandacht te vestigen op bijzonderheden.

• een koppelteken tussen twee woorden geeft aan dat deze woorden elkaars uitspraak beïnvloeden.
• da' zal wel [da-Sal wel]
• zes vingers [zes-Fingërs]
• op den duur [oB-dën duur]

We zullen deze fonetische spelling vooral gebruiken om aan te geven of klinkers kort of lang uitgesproken worden, medeklinkers stemhebbend of stemloos, en of begin-h's en eind-n'en wel of niet uitgesproken worden.