In opbouw

Geen aanpassing aan et Hollandsch

• Behouden /sch/
• Behouden scherplange /oo/ en /ee/ in open lettergreep
• Geen verbanning van den genitief, hij veroorzaakt immers niet dezelfde problemen als in Holland

Directe spreektalige invloeden

• Zwaarlange ee aka. zachtlange e voor r gespeld met /ei/

weird, peird

• De verdeeling van de oo's en ee's passen zich aan aan de dialecten

persoonen niet personen

• Er wordt een of ander teeken toegevoegd in gesloten lettergrepen om de klinkerkwaliteit aan te duiden

bvb persoòn, niet persoon

• Het geslacht past zich aan aan de dialecten, wat tot nogal veel variatie leidt. Op den duur prevaleren waarschijnlijk dikwijls de Brabantse alternatieven bij minder frequente woorden, eventueel met uitzondering van waar d'andere alternatieven gesteund worden door eenen expansieven regel gelijk dat woorden op -el mannelijk zijn (nen hekel).
• Dialectale (dikwijls Franse van oorsprong) tussenwerpsels prevaleren omdat er geen Hollandsche alternatieven ingevoerd worden.

Spreektalige invloeden die pas met de informalisering der samenleving zouden optreden

• De genitief verdwijnt uit normale schrijftaal
• "eenen" wordt niet meer geschreven waar 'nen/nen wordt uitgesproken
• /sch/ verdwijnt eventueel uit de spelling
• Subjectsverdubbeling zoals ze in de dialecten gevonden wordt treedt op
• De tendens tot suffigering zet zich voort in het meervoud: wijlieder, gijlieder, zijlieder
• Heel waarschijnlijk treden daarbij verschillende minder zware vormen op die voorlopig naast elkaar bestaan in de schrijftaal
• wijlie, gijlie, zijlie (de vormen op -e treden niet op omdat die dialecten altijd onbeklemtoond -ie verdoffen en dat blijven doen in hun uitspraak: acceptatie = acceptase) duiken op in Brabant
• wijlder, gijlder, zijlder duiken op in de Vlaanders
• Buigingsvormen als waarde gij en wildje gij duiken op. Eventueel verdwijnen de latere na verloop van tijd.
• De Franse leenwoorden die de interne taalzuivering niet heeft kunnen wegwerken worden steeds meer gebruikt (vélo, ...).
• Veel van de puristische woorden wijken voor algemeen gangbare (in een bepaalde region) al dan niet Franse dialectwoorden
• Eventueel komt er een spellingvereenvoudiging die de -t-uitgang aan de etymologie en aan de spreektaal aanpast ter vermijding van de dt-fouten.
• waard(e) gij, niet "waart gij"
• Op den duur past zich ofwel de schrijftaal aan aan de spreektaal wat de n-uitgangen betreft, ofwel andersom.
• Dialectale reflexieve voornaamwoorden treden op ter vervanging van het schrijftalige "zich", tenzij dat zich doorgezet heeft in de spreektaal.