7.1 Attributief gebruik

Voorbeelden:

gêne vent

gênen boôm

geên vrouwe

geên kind

geên honds

7.2 Zelfstandig gebruik

Net als in het AV wordt (g)eên bij zelfstandig gebruikt verbogen als een zelfstandig gebruikt bijvoeglijk naamwoord. Doordat de West-Vlaamse dialecten helemaal geen alternatieve verbuiging kennen bij het bijvoeglijk naamwoord, wordt de uitkomst echter heel anders:

Door wegval van de doffe e, kan het mannelijk (schijnbaar?) geen uitgang krijgen: gênen > geên'n > geên.

Voorbeelden:

ik dochte da 'k nen appel had, moh 'k had er gênen.

ik dochte da 'k nen appel had, moh 'k had er geên'n.

ik dochte da 'k een peire had, moh 'k had er gêne.

ik dochte da 'k een boômtsje had, moh 'k had er geên.

ik docht da' daar bômen zoun staân, mor der stoenden gêne.