• Lange klinker + t → altijd -tsje
• puûtsje, beetsje
• Korte klinker + t verschilt Oost/West
• Westelijker: potsje, katsje
• Oostelijker: potteke, katteke
• Lange klinker + n → altijd -tsje
• baantsje, steêntsje
• Na een gekleurde klinker verschilt Oost/West:
• Westelijker: velootsje, cafeetsje
• Oostelijker: velooke, cafeeke

In overige gevallen worden -ke-vormen gebruikt (inclusief (e)ske en -eke neem ik aan).

Ontbrekende informatie:

• Na een doffe e
• Na -en ← mand: meestal -eke, soms -entje
• Na -ke(n)

Gents ~1900 aldus de Gruyter:

• Woorden die eindigen op een consonant: -ke
• briefke, grafke, peîrke (peertje), duwke, vrouwke
• korte klinker + l/r/n/m: -eke
• balleke, penneke, kerreke, kommeke (slechte voorbeelden eigenlijk, want ze gaan allemaal uit op -e)
• Na, k, g of ch: -ske-
• stokske, bakske, bankske, birske (bergje), maakske (maagje), vlekske (vlagje)
• Na d/t/n: -tse
• katse, zotse, luûdse (eigenlijk "luûdtse" dus), peetse, Jantse, kindse (ook: kindeke), teêntse, tandse
• soms na d echter: -eke
• kuûrdeke, kindeke
• Na een volle klinker: -tse
• parapluûtse, eitse
• Na een doffe e: -ke
• panneke, toreke (torentje), meuleke (molentje)

In andere Oost-Vlaamse dialecten wordt de -n wel uitgesproken in molen en toren, dus we hebben niet zo veel aan de laatste opgave.